98 [ آنگاه ] گفت : اين عمل من رحمت پروردگار من است كه هرگاه فرمان و ميعاد او برسد آن را به صورت توده اى از خاك نرم كند چون وعده ى پروردگار من راست است ، و درست و آن روز است 99 كه آفريدگان را رها ميكنيم و مانند موج بيكدگر برميخورند و بنفخه ى صور بيكجا به صورت اجتماع فراهمشان ميكنيم 100 و همان روز است كه دوزخ را بكافران نمايش ميدهيم 101 به آنها كه چشمشان از ياد حقّ در پرده بوده و توانائى شنيدن آن نداشتند 102 آيا اين كافران ميپندارند [ خوب ميكنند ] كه بندگان ما را بجاى ما دوست خود ميگيرند [ بدانند كه ] ما براى مردم كافر جهنّم را منزلگاه و جاى پذيرائى قرار داديم 103 تو بمردم بگو : ميخواهيد شما را آگاه كنم از زيان ديده ترين مردم ؟ 104 آنها هستند كه كوششان در زندگى تباه شده است ولى خود ميپندارند كه خوب ميكنند 105 آنها كسانى هستند كه آيات و ديدار حقّ را منكر شدند و همه ى كار و كوششان نابود شد و بقيامت و زن و مقدارى براى ايشان معيّن نميكنيم 106 اين چنين است سزاى آنها كه جهنّم است براى كفر و بمسخره گرفتن آيات ما و پيغمبران ما 107 و البتّه آنها كه مؤمن و نيكوكار شدند بهشت برين جايگاه پذيرائى آنها بوده است كه به آن جاويدان هستند 108 و در انديشهء انتقال از آن نخواهند بود 109 تو به اين مردم بگو : اگر دريا مركّب شود براى نوشتن كلمات پروردگار من [ و احصاى آفريده هاى خداوند ] البتّه پيش از تمام شدن كلمات خداى من ، آب دريا تمام مىشود هر چند مانند دريا به آن كومك بياوريم [ و همانند درياها مركّب فراهم كنيم ] 110 و باز بگو : من هم مثل شما آدميزاد هستم [ با اين برترى ] كه به من الهام مىشود خداى شما يكى است پس آنكس كه اميدوار ديدار حقّ است بايد كار نيكو كند و در عبادت خداى خود هيچ فردى را شريك نكند . سخن مفسّرين : 83 « يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ » طبرى : خالد كلاعيّ نقل كرده است : از پيغمبر ( ص ) پرسيدند ذو القرنين كى است ؟ فرمود : فرشته اى بوده است كه با اسباب و وسائل زمين را پيموده است ، در جهت مناسبت اسم ذو القرنين اختلاف است : بعضى گفته‌اند : چون ضربتى بر يك طرف سرش زدند و مرد و زنده